mobile menu icon
 
 
logo Vaderhart

Schitteren door gebrokenheid heen

Ik wilde niet, ik wilde niet en ik wilde niet. Niet weer werken aan onzekerheid, mijn verleden of mijn perfectionisme. Niet wéér een conferentie, bevrijding, doop of wat nog meer. God riep echter. Via een zus van een vriendin in de kerk dat ik toch écht een keer naar een conferentie van Vaderhart.nl moest.

Toen ik het ging opzoeken, want ik weet dat God hoop geeft, zag ik dat het weekend erop, een volgeboekt weekend was. Mooi, ik kon dus niet gaan! Ik zei nog dat er wel een plekje vrij zou zijn als het Gods plan was. Een week later kwam deze persoon weer op mijn pad en die zei dat ik moest doen waar ik het meeste weerstand tegen had. Ik mokkend naar de website, gebeld… En ja! Een plek vrijgekomen die dag. Jan bad voor me en vertelde me te stoppen met vechten. Dat trok me hierheen.

Ik kwam aan en ik zag alleen maar vrouwen: ‘Help! Hier heb ik me dus voor opgegeven.’ Ik was ook nog eens de jongste. De weerstand was er volop. Het team deed ook nog eens superlief tegen me. Geen onvertogen woord. Eerder me omarmend, liefdevol aankijkend, benadrukken met woorden wat een geliefde meid ik ben. Het raakte, deed pijn, riep nog meer weerstand op. Ik liep weg bij gebedsmomenten en ik ontvluchtte mensen en het samenzijn. Ik rende bijna het ochtendgebed uit op zaterdag. God en ik wandelden samen het bospad op: ‘Ik ga zo niet dit weekend door! Breek me maar, doe iets! Maar een weekend vol weerstand en dan weer zo terug naar huis, dat trek ik niet!’ God beloofde dat niet te doen. Hij was al lang bezig met Zijn plan, achter de schermen. Ergens in het team kreeg iemand een woord van God. ‘God, mijn God waarom hebt U mij verlaten?’ Het was de schreeuw van mijn hart die doorklonk in haar.

Zij kreeg zondagochtend een zetje van God om het ochtendgebed uit te lopen, want ‘iemand moest die dag weg kunnen vliegen als een vlinder in plaats van een motje’. Ze hielp me in gebed om afstand te doen, afstand te doen van afwijzing, perfectie en nog zoveel meer. De boosheid loste op. Mijn weerzin zakte en het werd letterlijk licht. Jezus omarmde me en vertelde me nogmaals hoeveel Hij van me hield. Het team sprak met de mond van God: ‘Ik houd van je’. Jezus blijft het keer op keer zeggen. Net zolang tot ik onze intimiteit omarm en durf, blijf en kan baden in zijn licht.

Bron: Najaars WWJB Vrouwenconferentie 2 - 2017 | Lopen op het water - Carianne Ros

Meerdere getuigenissen

 
    Fragmenten van 10 jaar
    WWJB Activiteiten

 

Complete lezing

vaderhart kernwoorden