mobile menu icon
 
 
logo Vaderhart

Het is 'aan'

RW work trysomethingnew    

Het voorstel om elke twee maand een stukje te schrijven, bracht zowel energieke opwinding, als een vlaag van onzekerheid met zich mee. Want ja… iets doen omdat je het gewoon leuk vindt, óf je ergens ook echt aan binden zijn wel twee heel verschillende dingen. Het is een beetje zoals de stap tussen verliefdheid en verkering. Verliefdheid is heerlijk en vrijblijvend, maar met verkering bind je je en geef je jezelf echt prijs. En dat kan ook tegenvallen…. En laat dát nou net effe een dingetje voor me zijn. Die angst voor falen en imperfectie… roer dat door elkaar, voeg er een snufje ‘verwachtingen’ aan toe, en dien het op met een sausje van ‘afwijzing’ en klaar is mijn recept voor angst. Een angst die eigenlijk altijd al in mijn leven speelt, en maakt dat ik me voel als de eeuwige vrijgezel die nooit heeft gedurfd. Meteen buitelen de gedachten al over elkaar heen: Want wat nou als ik niet voldoe… wat als ze me stom vinden…. Wat als ik het tóch niet kan? En dat ze dan zeggen: “Ja, tis een beste meid, maar voor haar tien anderen …” Neee, dan liever verliefd!

Toch weet ik het verstandelijk heus wel. De puzzelstukjes vielen namelijk meteen in elkaar. Hier heb ik altijd al van gedroomd en voor gebeden. Alleen dat allesoverheersende gevoel speelt me parten. Een verstilling in mijn ziel bied me de rust die ik herken als die van mijn God. Ik voel de zachte aanmoediging diep vanbinnen, en hoor de fluisterende woorden die ik al zo vaak gehoord heb. En alsof ik ze weer voor het eerst hoor, klinkt het: ‘Jij bent oké. Jij voldoet. Ontspan. Wie is jouw Helper? Heb Ik ooit een fout gemaakt? Ooit jouw weg niet geleid?’

Nog even maak ik de balans op, en test ik de uitweg van Wat-als-ik-deze-kans-níet-aan-zou-grijpen-? Ik streep de optie gauw door. Wellicht bleef ik dan mijn leven lang een zwijmelende vrijgezel die eeuwig verliefd van een afstandje staat te kijken naar aaaaaalle dingen waar ze zo naar verlangde, en die ze allang had kunnen hebben, maar het nooit kreeg omdat ze niet durfde.
En als een ware held op sokken schuif ik, bibberend en met mijn ogen stijf dicht, de status op 'Aan'.

Linda

Wil je meer lezen? Surf dan even naar www.vlinny.blogspot.com

 
    Fragmenten van 10 jaar
    WWJB Activiteiten

 

Complete lezing

vaderhart kernwoorden