Hannie in 2020

En toen lag alles stil. Een Sabbatsjaar. We gaven het ‘land’ terug aan de Vader. Uit onze handen in Zijn handen, we lieten het rusten.  ‘Hier is het Heer. Het is niet onze bediening, maar de Uwe’. Rust, ontspanning, stilte. Even pas op de plaats. Maar toch ook: Verwachtend! Ontvangend, uitzien naar iets nieuws?

Maar we zijn toch zo vertrouwd met…? ‘Jesaja 43:19: ‘Zie, Ik maak iets nieuws, nu zal het uitspruiten; zult gij er geen acht op slaan? Ja, Ik zal een weg in de woestijn maken, rivieren in de wildernis.’

Wat geweest is, is geweest. Verwacht! Zie uit! Zie je het al? Verwonder je, want het zal iets heel anders zijn dan wat er eerst was.

God geeft ons het land terug. Fris, boordevol leven. We zien het nog niet, maar alles getuigt ervan. Het geurt en broeit en breekt baan. In ons hart heeft God dromen gelegd, Zijn dromen. Zijn verlangen om Zich bekend te maken wie Hij werkelijk is. Zijn verlangen naar herstel, genezing, harmonie’ Het oude is voorbijgegaan, zie het nieuwe is gekomen!’ Vader, verras ons! We verlangen om met U op weg te gaan.  Ontvouw ons Uw vergezicht. Open ons hart voor Uzelf. Maak ruimte.

Gaan jullie met ons mee?

Liefs Hannie



Privacybeleid