Otto de Bruijne

De Bruijne groeide op binnen de Gereformeerde Kerken in Nederland, als zoon van een predikant en cursiefjesschrijver voor Trouw. Hij besloot rond zijn twintigste over te stappen naar een evangelische gemeente.

Hij was godsdienstleraar en werkte aan het einde van de jaren zeventig voor de hulporganisatie Tear. In deze tijd was hij ook redacteur van het evangelicale tijdschrift Reveil en voorzitter van het Evangelisch Maatschappelijk Beraad. In 1984 verhuisde hij met zijn gezin naar Kenia. Vanuit de hoofdstad Nairobi werkte hij voor de Afrikaanse Evangelische Alliantie. Later zou hij de Afrikaanse kerken vertegenwoordigen in Europa. In 2000 is hij de initiatief achter Kroonbede, een initiatief waarbij jaarlijks rond Prinsjesdag wordt gebeden voor de regering.

In de periode van 1994 tot 2003 maakte hij diverse programma’s voor de Evangelische Omroep, zoals Otto in Afrika, Otto op zoek en Omega. De Bruijne is een veelgevraagd spreker in evangelische kringen. Zo heeft hij diverse keren gesproken tijdens de Pinksterconferentie van Opwekking. Daarnaast maakt hij theater en heeft hij verschillende boeken geschreven.

In juni 2006 werd De Bruijne na een routine-operatie in slaap gehouden vanwege complicaties na de operatie. Hij verbleef geruime tijd op de intensive care en was rolstoelgebonden. Tijdens die slaapperiode had hij een visioen waarin hij verschillende engelen bij zijn bed zag staan. In de jaren daarna heeft hij verschillende boekjes geschreven onder de naam Ottografiën.

Samen met de Amsterdamse theoloog Karin Timmerman en de protestantse voorganger Peter Pit deed De Bruijne onderzoek naar de kerkverlating van evangelische christenen. In april 2009 verscheen het boek Ooit evangelisch. Daarin laten zij zien dat ook onder evangelischen (forse) kerkverlating plaatsvindt en wat de beweegredenen daarvoor zijn. Het vervolg daarop is De Kerk is dood, leve de Koning, over de toekomst van de kerk.

Otto De Bruijne heeft 51 dagen in coma gelegen. De nacht voordat hij uit coma raakte hoorde hij een stem uit de hemel en zag zijn bed omringt met engelen. “Er kwamen twee verpleegkundigen binnen. De één zegt: ‘ik wil hier eigenlijk weg, ik vind het hier niet prettig’. De andere bleef en zei ‘ik blijf, want het gaat om de eer van Jezus’. Op dat moment zag ik vier engelen op de hoeken van mijn bed(…). Toen kwam er een stem van boven (…) die zei: ‘jouw geest is veilig bij God’. That’s all.”

Een opmerkelijk portret van een man die we kennen als kunstenaar, begenadigd schrijver, spreker en televisiemaker. Maar ook een man die voor de poorten van de hel is weg geraapt. In dit gesprek heeft Jan van den Bosch een bijzonder openhartig gesprek met Otto over zijn veelbewogen leven en over het wonder dat hij nog in leven is.



Privacybeleid