Stop met vechten! – 02/2018

  • april 3, 2018

Het verdriet van mijn dochter raakt me. Ze schreeuwt, en is intens boos. Ik zie dat er onder al die boosheid, eigenlijk verdriet zit die ik zelf ook voel. Verwoed zoek ik naar manieren om haar te bereiken. Maar wanneer ik zie dat ze haar opwellende tranen gauw weg slikt, raakt het me nóg harder. Toch weet mijn hart feilloos wat ze moet zeggen, en ik hoor mezelf fluisteren; ‘Mijn meisje… kom toch bij me, en stop met vechten! Je mág huilen!’

Mijn moederhart ontploft bijna, en wil niets anders, dan doen waar het voor bestemd is. Troosten. Koesteren. Liefhebben. Vasthouden. Alles om haar last maar te verlichten, en te vertellen hoe mooi ze is, juist ook als ze huilt. Maar haar schaamte en haar vastberadenheid om niet kwetsbaar te zijn, staat als een muur tussen ons in. In stilte smeek ik God om in te grijpen, maar alles wat Hij doet is spiegelen. Ik kijk voorzichtig in de spiegel die Hij me voorhoud… in de spiegel van mijn dochter. En BAM. Het komt binnen. En het enige wat mijn Vader zegt is: ‘Mijn meisje… kom toch bij me, en stop met vechten! Je mág huilen!’

Linda

Wil je meer lezen van Linda? Surf dan even naar www.vlinny.blogspot.com

2 Comments on Stop met vechten! – 02/2018

  • Maria duinkerken says:
    juni 2, 2018 at 11:48 pm

    Hallo Linda

    Wat een mooi stukje en een herkenning.
    Wat is het inderdaad moeilijk om kwetsbaar te zijn.
    En de Liefde van Vader God die ik begin te voelen als ik het lees,

    Beantwoorden

Leave a Reply

Your email address will not be published. Fields marked with * are required

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.



Cart Item Removed. Undo
  • No products in the cart.