Stop met vechten! – 02/2018

  • april 3, 2018

Het verdriet van mijn dochter raakt me. Ze schreeuwt, en is intens boos. Ik zie dat er onder al die boosheid, eigenlijk verdriet zit die ik zelf ook voel. Verwoed zoek ik naar manieren om haar te bereiken. Maar wanneer ik zie dat ze haar opwellende tranen gauw weg slikt, raakt het me nóg harder. Toch weet mijn hart feilloos wat ze moet zeggen, en ik hoor mezelf fluisteren; ‘Mijn meisje… kom toch bij me, en stop met vechten! Je mág huilen!’

Mijn moederhart ontploft bijna, en wil niets anders, dan doen waar het voor bestemd is. Troosten. Koesteren. Liefhebben. Vasthouden. Alles om haar last maar te verlichten, en te vertellen hoe mooi ze is, juist ook als ze huilt. Maar haar schaamte en haar vastberadenheid om niet kwetsbaar te zijn, staat als een muur tussen ons in. In stilte smeek ik God om in te grijpen, maar alles wat Hij doet is spiegelen. Ik kijk voorzichtig in de spiegel die Hij me voorhoud… in de spiegel van mijn dochter. En BAM. Het komt binnen. En het enige wat mijn Vader zegt is: ‘Mijn meisje… kom toch bij me, en stop met vechten! Je mág huilen!’

Linda

Wil je meer lezen van Linda? Surf dan even naar www.vlinny.blogspot.com

Leave a Reply

Your email address will not be published. Fields marked with * are required



Cart Item Removed. Undo
  • No products in the cart.